కిళ్లీ కొట్టు కిష్టయ్య

సమయం: పొద్దున్న పది గంటలు దాటింది.

మాష్టారు గారి ఇంట్లో సందడి మొదలైంది. వారి అబ్బాయి, రామ్(కళ్యాణ రాముడు) ఈరోజే అమెరికా నుంచి వస్తున్నాడు. మాష్టారు గారి భార్య గారు అప్పుడే నాలుగు సార్లు వీధిలోకి వచ్చి వెళ్ళారు. రెండున్నర ఏళ్ళు అయ్యింది రామ్ వచ్చి. ఇది వరకు వచ్చినప్పుడు నాది కిళ్ళీ కొట్టే, కాస్త లాభాలు పట్టి ఇప్పుడు కిరాణా కొట్టు అయ్యింది. ఎన్ని సార్లు వచ్చినా ఉండేది పది రోజులే కదా. హమ్… అవి అన్నీ మనకి ఎందుకులే….ఇలా ఆలోచిస్తుండగా ఇంతలో మూర్తిగారు వచ్చారు.

నేను: ఏమిటండి లేటు.
మూ: “చికున్ గన్యా” వచ్చి తగ్గాక పొద్దున్నే లేవడానికి ఒపిక ఉండటం లేదు రా.

నేను: ఒంట్లో ఎలా ఉంది ఇప్పుడు.
మూ: ఒక రోజు బాగుంటుంది, ఒక రోజు బాగోదు. తగ్గుతోంది లే. అది సరే… రాముడు వస్తున్నాడుట ఈరోజు.

నేను: అవును.
మూ: ఈసారి ఏమి తీసుకొస్తాడొ.

నేను (నవ్వు ఆపుకుంటూ): మీ అబ్బాయి ప్రయాణం ఎప్పుడో.
మూ: అదే రా నా బెంగ. ఎప్పుడు వెల్తాడో ఏమో.

నేను: ఇప్పుడు ఇలానే అంటారు. వెళ్ళాక ఎప్పుడు వస్తాడొ ఎమిటో అంటారు.
మూ (నవ్వుతూ): వెళ్ళినా బెంగే వెళ్ళకపోయినా బెంగే.

ఈనాడు తీసుకుని చదవడం మొదలు పెడతారు మూర్తిగారు. నాకూ బేరాలు వేరే లేవు. కంప్యూటరు ముందు కూర్చున్నా.

మూ (పేపరు చదువుతూనే): నీకూ నాకూ ఎందుకు రా కంప్యూటరు.
నేను: సెల్ ఫోను వచ్చినప్పుడు మనము ఇలాగే అనుకున్నామా ఏమిటి.

ఇలా అంటుండగానే అయన సెల్ ఫోను మోగింది. ఆయన ఇంటి నుండే… పార్వతమ్మగారు ఏదో చెబుతున్నారు. పార్వతమ్మగారు మూర్తి గారి అమ్మగారు.

మూ: వంద గ్రాములు ఇంగువ కట్టరా. పద్దులో రాసుకో.

మూర్తిగారు వెళ్ళి పోయారు ఇంగువ తీసుకుని.

పార్వతమ్మగారికి ౮౦ ఏళ్ళు ఉంటాయి. ఈ వయస్సులో కూడ ఆవిడకి సెల్ ఫోను వాడకం తెలుసు. SMS కూడా చేస్తారుట. ఇంక వారి మనవడు అమెరికా వెడితే చాట్ కూడా చేసేస్తారేమో. Technology ఎంత సులువు అయిపోయిందో. ఎంత సులువు అయితే ఏమిటి సరిగ్గా ఉపయోగించు కోవాలి కాని. బాంబులు పేల్చడానికి, దోపిడీలు చెయ్యడానికి, రహస్యంగా ఫోటోలు వీడియోలు తీయడానికి వాడుతున్నారు. సరిగ్గా వాడితే అందరికీ ఒక దారి చూపించుతుంది కదా. మరి ఈ technology ని ఎలా వాడుకోవాలో చెప్పగలిగే వారు ఎవరు? మనమే కదా. అలోచన బాగానే ఉంది. మన ఊరిలో కాస్తోకూస్తో చదువుకున్న వారు బానే ఉన్నారు. అందరికీ నేను పరిచయమే. రోజూ ఎదో ఒక విధంగా కలుసుకుంటాము. అందరిని ఒక తాటి పైకి తెస్తె సరి.

అలా అలోచిస్తుండగానే ఒక కారు మాష్టారు గారి వీధిలోకి తిరిగింది. రాముడు వచ్చాడు.

మనము ఎప్పుడూ ఈ ఊరు వదిలి ఎక్కువ రోజులు వెళ్ళలేదు కాబట్టి తెలియదు కానీ, అన్ని రోజుల తరువాత మన ఆప్తులను చూసాక వచ్చే ఆనందోద్వేగాలు ఎలా ఉంటాయో ఊహించడం, చెప్పడం కష్టమే.